Sąd federalny zaleca oddalenie pozwu o dostępność strony Rolex z powodu braku powiązania ze sklepem fizycznym

W sprawozdaniu i rekomendacji z dnia 9 maja 2024 roku sędzia Richard A. Lanzillo z Sądu Dystryktowego USA dla Zachodniego Okręgu Pensylwanii ocenił pozew dotyczący dostępności cyfrowej wytoczony przeciwko Rolex SA oraz Rolex Watch USA, Inc. Dokument dotyczy wniosku szwajcarskiej spółki Rolex SA o oddalenie pozwu na podstawie reguł 12(b)(2) i 12(b)(6) Federalnych Reguł Postępowania Cywilnego.

Sprawę wniósł niewidomy powód korzystający z oprogramowania odczytu ekranu (screen reader). W pozwie zarzucono, że strona internetowa Rolex SA (www.Rolex.com) zawiera bariery dostępności uniemożliwiające osobom z niepełnosprawnością wzroku pełny i równy dostęp do treści i usług, co narusza Tytuł III ustawy o osobach z niepełnosprawnościami (Americans with Disabilities Act – ADA).

Uznanie jurysdykcji szczególnej wobec spółki Rolex SA

Rolex SA, spółka z siedzibą w Genewie, wniosła o oddalenie pozwu z braku jurysdykcji osobowej (Rule 12(b)(2)), wskazując, że nie zatrudnia pracowników, nie posiada fabryk ani nie jest zarejestrowana w Pensylwanii ani w żadnym innym stanie USA. Sędzia uznał brak jurysdykcji ogólnej, lecz stwierdził istnienie jurysdykcji szczególnej (specific jurisdiction).

Opierając się na teście interaktywności stron internetowych (Zippo), sąd wskazał, że witryna mieści się w kategorii pośredniej. Choć nie pozwala na bezpośredni zakup zegarka online, udostępnia zaawansowane funkcje interaktywne: personalizację modeli zegarków oraz wyszukiwarkę salonów, która po podaniu kodu pocztowego wskazuje licencjonowanych sprzedawców w Pensylwanii. Uznano, że działanie to stanowi celowe skierowanie aktywności handlowej na rynek stanowy, co uzasadnia jurysdykcję powiązaną bezpośrednio z roszczeniem powoda.

Rekomendacja oddalenia pozwu z wymogu powiązania fizycznego (nexus)

Spółka Rolex SA zawnioskowała również o oddalenie powództwa na podstawie reguły 12(b)(6) (brak podstawy prawnej roszczenia), podnosząc, że strona internetowa nie jest „miejscem użyteczności publicznej” (place of public accommodation) w rozumieniu 42 U.S.C. § 12182(a). Na potrzeby wniosku pozwana nie kwestionowała faktu zarządzania witryną ani problemów powoda z czytnikiem ekranu.

Sędzia przywołał orzecznictwo Sądu Apelacyjnego dla Trzeciego Okręgu (m.in. sprawy Ford v. Schering-Plough Corp. oraz Peoples v. Discover Financial Services), zgodnie z którym miejsca użyteczności publicznej w ramach Tytułu III ADA ograniczają się wyłącznie do przestrzeni fizycznych. Usługi cyfrowe podlegają ustawie tylko wtedy, gdy wykazany zostanie związek (nexus) z fizycznym lokalem prowadzonym, wynajmowanym lub posiadanym przez pozwanego.

Z uwagi na to, że powód nie wskazał w pozwie żadnej fizycznej placówki należącej do Rolex SA lub przez nią prowadzonej, powództwo uznano za niewystarczające w świetle prawa Trzeciego Okręgu.

Rozstrzygnięcie i dalsze kroki

Sędzia zarekomendował oddalenie wniosku Rolex SA w zakresie braku jurysdykcji (Rule 12(b)(2)) oraz jego uwzględnienie w zakresie niespełnienia wymogów formalnych roszczenia (Rule 12(b)(6)). Jednocześnie zalecono odrzucenie zmienionego pozwu bez zrzeczenia się roszczenia (without prejudice) oraz umożliwienie powodowi wniesienia kolejnego poprawionego pozwu. Termin na zgłoszenie sprzeciwu wobec rekomendacji wyznaczono na 23 maja 2024 roku.

Dokument orzeczenia dostępny jest w serwisie govinfo.gov.