Sąd federalny odrzuca pozew o dostępność strony internetowej przeciwko Iveley, LLC z braku powiązania ze sklepem

29 czerwca 2026 r. Sąd Dystryktowy Stanów Zjednoczonych dla Dystryktu New Jersey uwzględnił wniosek spółki Iveley, LLC o odrzucenie domniemanego pozwu zbiorowego opartego na Tytule III ustawy o niepełnosprawnych Amerykanach (Americans with Disabilities Act – ADA). Sprawa została umorzona bez uszczerbku dla prawa do ponownego wniesienia pozwu (without prejudice).

Tło sporu i zarzuty

Powód, będący osobą prawnie niewidomą korzystającą z czytnika ekranu NVDA (NonVisual Desktop Access), wytoczył powództwo 2 maja 2025 r. Spółka Iveley, LLC jest właścicielem i operatorem witryny surrealcreamery.com, która służy klientom do przeglądania oferty i zamawiania lodów przez internet.

Zgodnie z pozwem powód próbował wielokrotnie składać zamówienia ze swojego domu – ostatni raz 20 stycznia 2025 r. Na stronie napotkał jednak bariery dostępności uniemożliwiające korzystanie z niej za pomocą czytnika ekranu, w tym:

• Brak tekstów alternatywnych dla grafik
• Ukryte elementy strony
• Niewłaściwie sformatowane listy
• Niezapowiadane okna podręczne (pop-up)
• Nieczytelne etykiety elementów interaktywnych
• Funkcje obsługiwane wyłącznie za pomocą myszy komputerowej

Powód zarzucił, że brak zgodności ze standardem Web Content Accessibility Guidelines (WCAG) 2.1 stanowi celową dyskryminację na gruncie ADA. W pozwie domagał się reprezentowania ogólnokrajowej grupy osób niewidomych, żądając nakazów sądowych, orzeczenia deklaratoryjnego, odszkodowania nominalnego oraz zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

Uzasadnienie sądu

Spółka Iveley, LLC złożyła wniosek o odrzucenie pozwu 5 września 2025 r., powołując się na brak legitymacji procesowej powoda (brak konkretnej szkody) oraz brak uznania strony internetowej za miejsce użyteczności publicznej w rozumieniu ADA.

Sąd rozpatrzył sprawę na podstawie Reguły 12(b)(6) Federalnych Reguł Postępowania Cywilnego, pozostawiając kwestię samej legitymacji procesowej bez rozstrzygnięcia. W orzecznictwie Trzeciego Okręgu pojęcie miejsca użyteczności publicznej w Tytule III ADA odnosi się wyłącznie do przestrzeni fizycznych. W konsekwencji serwis internetowy podlega przepisom ustawy tylko wtedy, gdy istnieje wyraźny związek funkcjonalny (nexus) między stroną a placówką stacjonarną.

Sąd ustalił, że powód ograniczył swoje zarzuty wyłącznie do utrudnień na stronie internetowej i nie powiązał ich z żadnym fizycznym lokalem prowadzonym przez pozwaną spółkę. Jedyna wzmianka o fizycznym miejscu w treści pozwu dotyczyła możliwości sprawdzenia lokalizacji lokalu w sieci. W związku z tym, że prawo Trzeciego Okręgu nie dopuszcza samodzielnych roszczeń dotyczących dostępności witryn internetowych w oderwaniu od fizycznej placówki handlowej, powództwo zostało oddalone.

Sąd odrzucił również drugie roszczenie powoda o ustalenie prawa, wskazując, że wyrok deklaratoryjny jest wyłącznie środkiem ochrony prawnej, a nie samodzielną podstawą powództwa.

Szczegółowe akta sprawy dostępne są w oficjalnym portalu orzeczeń sądowych.