Sąd federalny oddala pozew przeciwko Marriott dotyczący dostępności strony internetowej

9 marca 2026 r. Sąd Dystryktowy Stanów Zjednoczonych dla Północnego Dystryktu Kalifornii wydał wyrok w trybie uproszczonym (summary judgment) na korzyść spółki Marriott International, Inc. Sprawa dotyczyła zarzutów naruszenia przepisów federalnej ustawy o osobach z niepełnosprawnościami (ADA) oraz kalifornijskiej ustawy Unruh Civil Rights Act.

Zgodnie z orzeczeniem sądu pozew opierał się na twierdzeniu, że serwis internetowy sieci hoteli zawierał bariery utrudniające osobom niewidomym korzystającym z czytników ekranu rezerwację pobytu. Sąd uznał jednak, że powód nie posiadał legitymacji procesowej (standing), a zebrany materiał dowodowy potwierdził zgodność serwisu z wymogami ADA w zakresie planowanej przez powoda czynności.

Tło sporu

Pozew został pierwotnie wniesiony przez inną osobę, po czym w maju 2025 r. jako głównego powoda wskazano osobę prawnie niewidomą, korzystającą z programu JAWS. Powód utrzymywał, że w dniach 1–5 lipca 2022 r. próbował dokonać rezerwacji pokoju na stronie internetowej Marriott w celu odwiedzenia syna w mieście Tacoma w stanie Waszyngton.

W pozwie wskazano, że na podstronie wyszukiwania hoteli („Find a Hotel”) przyciski zmiany liczby pokoi i gości nie przekazywały czytnikowi informacji głosowej o zmianie wartości, a menu rozwijane nie anonsowały stanu rozwinięcia lub zwinięcia. Sprawa miała mieć charakter pozwu zbiorowego.

Brak legitymacji procesowej

Aby uzyskać legitymację do żądania nakazu sądowego na gruncie ADA, powód musi wykazać realne prawdopodobieństwo doznania szkody – poprzez autentyczny zamiar skorzystania z usług lub rezygnację z nich w wyniku napotkanych barier (deterrence). Sąd uznał, że dowody przeczą twierdzeniom powoda:

• Wyznaczony przez sąd niezależny biegły informatyki śledczej nie odnalazł na badanym komputerze powoda śladów instalacji, uruchomienia ani używania oprogramowania JAWS, a także wpisów w historii przeglądarki potwierdzających odwiedziny serwisu Marriott.
• Powód zutylizował dysk twardy komputera w 2023 r., uniemożliwiając weryfikację bezpośrednich danych.
• Bilingi telefoniczne wykazały brak kontaktu powoda z synem, u którego nigdy wcześniej nie był i z którym nie ustalał planów wyjazdu.
• Powód zatrzymał się w hotelu tylko raz w życiu (w 2017 r. z powodu zalania mieszkania) i nie latał samolotem od co najmniej pięciu lat.

Sąd stwierdził, że deklarowany zamiar podróży i rezerwacji nie był autentyczny, co wyklucza legitymację procesową.

Ocena dostępności technicznej serwisu

Niezależnie od kwestii formalnych sąd zbadał stan faktyczny dotyczący kodu witryny. Nagrania demonstracyjne z użyciem czytników JAWS i NVDA wykazały, że zarówno w wersji serwisu z 2022 r., jak i z 2025 r., kontrolka liczby gości anonsowała domyślną wartość „1 pokój, 1 gość”. Ponieważ powód zeznał, że chciał zarezerwować jeden pokój wyłącznie dla siebie, domyślna konfiguracja pozwalała na przejście procesu rezerwacji.

Sąd zaznaczył również, że wytyczne WCAG stanowią punkt odniesienia, lecz przepisy ADA nie nakazują używania konkretnych formuł słownych (np. „rozwinięte/zwinięte”), jeśli ogólna funkcjonalność i dostęp do usług są zapewnione.

Odrzucenie części opinii biegłego powoda

Sąd częściowo wyłączył wnioski biegłego powołanego przez powoda na podstawie reguł dopuszczalności dowodów (Federal Rule of Evidence 702):

• Odrzucono nagranie mające odtworzyć zachowanie użytkownika, ponieważ biegły posługiwał się myszą komputerową, co wypaczyło specyfikę nawigacji bezwzrokowej za pomocą klawiatury.
• Odrzucono twierdzenia o tym, jak zachowuje się „zdecydowana większość” niewidomych użytkowników, wskazując na brak kwalifikacji i metodologii z zakresu nauk behawioralnych.
• Odrzucono wnioski dotyczące wersji strony z 2025 r., ponieważ biegły oparł je na zrzutach ekranu z 2022 r.

Wobec oddalenia powództwa głównego na gruncie ADA sąd oddalił także roszczenia oparte na prawie stanowym Kalifornii.