Government Digital Service przedstawia zasady architektury informacji w dostępności cyfrowej
Architekci informacji z brytyjskiego Government Digital Service opublikowali wytyczne dotyczące roli struktury, taksonomii i badań z użytkownikami w dostępności cyfrowej.
Brytyjski Government Digital Service (GDS) opublikował wytyczne zespołu architektury informacji dotyczące wdrażania dostępności cyfrowej w procesie projektowania usług w ramach serii „Unlocking Accessibility”.
Architekci informacji w GDS – którzy planują, projektują i realizują badania z użytkownikami, aby wesprzeć zespoły tworzące usługi publiczne – odnieśli się do kwestii strategii, edukacji zespołów, typowych błędów oraz stosowanych narzędzi.
Priorytety i filary architektury informacji
Organizacjom rozpoczynającym wdrażanie dostępności w architekturze informacji GDS zaleca zintegrowanie tej tematyki na wszystkich poziomach organizacji i wewnątrz procesów roboczych, a także wczesne budowanie świadomości wśród interesariuszy. Tworzenie map stron czy ontologii bez uwzględnienia potrzeb końcowych odbiorców niesie ryzyko niedopasowania usługi.
Wskazano trzy kluczowe filary architektury informacji:
Edukacja zespołu i współpraca międzyobszarowa
W komunikacji z projektantami, programistami i twórcami treści eksperci GDS rekomendują stosowanie zasad POUR (postrzegalność, funkcjonalność, zrozumiałość, solidność):
Zwrócono uwagę na konieczność zapewnienia dostępności zarówno po stronie interfejsu użytkownika, jak i zaplecza administracyjnego – w tym systemów zarządzania treścią (CMS) i narzędzi do tagowania taksonomii. W przypadku braku możliwości bezpośrednich badań z osobami z niepełnosprawnościami dopuszczono ostrożne stosowanie symulacji (np. gogli symulujących wady wzroku lub rękawic ograniczających motorykę) jako metody identyfikacji barier.
Najczęstsze pułapki
Wśród typowych błędów wymieniono:
Aby wspierać dostępność poznawczą – istotną m.in. dla osób z dysleksją, demencją czy przeciążonych informacyjnie – zaleca się hierarchizację kroków, stopniowe ujawnianie informacji (progressive disclosure) oraz oferowanie alternatywnych ścieżek realizacji zadań.
Narzędzia i metody
W procesie projektowym GDS opiera się na standardach tworzonych przez World Wide Web Consortium (W3C), realizujących zasadę uniwersalności sieci.
Stosowane metody badawcze obejmują sortowanie kart (card sorting), testy drzewiaste (tree testing) oraz analizę naturalnego języka użytkowników (noun and verb foraging). Wykorzystywane jest także projektowanie zorientowane obiektowo (Object-Oriented Design, OOD), które opiera środowiska informacyjne na powtarzalnych jednostkach i ujednoliconych atrybutach, co przekłada się na spójną strukturę treści.
Pełny tekst opublikowano w materiale Government Digital Service.
Pobierz dla Google Chrome
Pobierz dla Edge
Pobierz dla Firefox